Bellek korumaları & bypass

mitigations difficulty: orta

Modern binary’ler birden çok koruma katmanıyla derlenir. Exploit geliştirmenin büyük kısmı, bu korumaları okuyup (checksec) atlatmaktır. Bu sayfa saldırgan açısından: her koruma neyi engeller, tipik bypass nedir.

Anahtar fikir: leak → hesapla → yaz

ASLR/PIE ortamında exploit genelde iki aşamalıdır:

1. Leak: format string veya puts(puts@GOT) ile bir libc/PIE adresi öğren.

2. Hesapla: sızan adres − bilinen offset = base; oradan system , /bin/sh .

3. Kontrol al: ROP/ret2libc / one_gadget ile shell.

from pwn import *
elf, libc = ELF('./chall'), ELF('./libc.so.6')
# ... puts@got leak ...
leak = u64(io.recv(6).ljust(8, b'\x00'))
libc.address = leak - libc.sym.puts
log.success(f'libc @ {hex(libc.address)}')
system = libc.sym.system
binsh  = next(libc.search(b'/bin/sh'))

checksec → strateji

1. checksec çalıştır — NX/PIE/Canary/RELRO kombinasyonunu not et.

2. Leak ihtiyacını belirle — PIE veya ASLR varsa en az bir bilgi sızıntısı planla (format string, puts@plt, UAF read).

3. Yazma hedefini seç — Partial RELRO → GOT; Full → ROP only / hook / stack pivot.

4. Canary varsa — önce leak veya canary’ye dokunmayan primitive (heap, format %n uzak hedef).

5. Zinciri kur — local’de gdb.attach ile canary/base doğrula, sonra remote.

GDB’de korumaları görme

pwndbg> checksec

pwndbg> vmmap                 # ASLR slide

pwndbg> canary                # pwndbg yardımcı

pwndbg> got                   # GOT içerikleri

Note

NoteMitigation “kapalı” CTF binary’si eğitim içindir. Gerçek yazılımlarda çoğu açık olur; bu yüzden leak + ROP alışkanlığı production pwn için de temeldir.